Przetłumacz na polski

Translate to English

Bolesław Barbacki was a painter and portraitist. After returning from study in Paris in 1926, he founded a vocational school for girls in Nowy Sącz, at that time a small provincial town. He was primarily concerned with the education of young women, especially those from poorer backgrounds. His school provided the only opportunity for them to gain a formal education. The school boasted a library of Polish texts and textbooks, a savings bank, scout team, self-help programme, shop and recreation room. Barbacki wrote textbooks on geometry and costume design, financed equipment and provided financial support for the poorest students. In 1929 he opened a small factory employing school leavers. He was also active in reviving the cultural life of Nowy Sącz, founding a dramatic society, active 1918-1939. This taught young people from local villages and Barbacki helped the best students start their careers in professional theatres in Poland. Leading actors of post-war Poland, including Zofia Rysiówna and Danuta Szaflarska, graduated from his school.

During the Second World War Barbacki was active in the Polish Underground State. Despite the possibility of escape, he decided to stay in his hometown. In July 1941 he was arrested under the pretext of shooting a German policeman, actually the action of partisans. Following six weeks in prison in the suburbs of Nowy Sącz, on 21 August 1941, he was brutally executed. In his prison cell, he had made several small portraits of his fellow prisoners, which survived and became souvenirs for the families of convicts. Bolesław Barbacki was called a man of great heart and one of the greatest activists of the interwar period.

REFERENCES/FURTHER READING:
W. Danielec & S. Walczyński. Bolesław Barbacki. Życiorys.
M.T. Maszczak, 1990. Bolesław Barbacki. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza.

Bolesław Barbacki był malarzem, portrecistą. W 1926 roku, po powrocie ze studiów w Paryżu, założył w wówczas niewielkim Nowym Sączu Szkołę Przemysłową Żeńską. Miał on na uwadze przede wszystkim potrzebę edukacji młodych kobiet, zwłaszcza tych najuboższych i pochodzących z najniższych warstw społecznych. Szkoła, którą utworzył była wówczas jedyną dla nich szansą na zdobycie wykształcenia. W szkole działały: biblioteka, Szkolna Kasa Oszczędności, drużyna harcerska, samopomoc koleżeńska, sklepik i świetlica.Opracował dla uczennic podręcznik do geometrii i kostiumologii, sfinansował zakup maszyn oraz przede wszystkim wspomagał finansowo najuboższe uczennice. W 1929 r.założył niewielką wytwórnię, która zatrudniała absolwentki szkoły. Ponadto Bolesław działał nad ożywieniem życia kulturalnego w mieście. Był założycielem Towarzystwa Dramatycznego, które działało w latach 1918-1939. „Szkoła teatralna” Barbackiego dała szansę młodym ludziom pochodzącym ze wsi i niemającym większych perspektyw rozwoju na edukację, a najlepszym uczniom pomógł zacząć karierę w zawodowych teatrach w Polsce. Z „teatralnej szkoły Barbackiego” wywodzą się czołowe aktorki powojennej Polski: Zofia Rysiówna i Danuta Szaflarska.

W trakcie II Wojny Światowej działał aktywnie w państwie podziemnym. Pomimo możliwości ucieczki, postanowił zostać w rodzinnym mieście. W lipcu 1941 roku został aresztowany pod pozorem represji za zastrzelenie policjanta przez partyzantów. Spędził w więzieniu 1,5 miesiąca. 21 sierpnia 1941 został brutalnie zastrzelony na obecnych przedmieściach Nowego Sącza. W celi śmierci wykonał kilka małych portretów współwięźniów, które szczęśliwie ocalały i stały się pamiątką dla rodzin skazańców. Bolesław Barbacki był nazywany człowiekiem wielkiego serca i jednym z największych społeczników okresu międzywojennego.

ŹRÓDŁA/POLECANA LITERATURA:
W. Danielec & S. Walczyński. Bolesław Barbacki. Życiorys.
M.T. Maszczak, 1990. Bolesław Barbacki. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza.